korkmuyorum! ben buyum böyleyim!
yarınlar kadar içimde fırtına…
dalgasız deniz durgun, aldatır inanma…
yaslanıp gururumun kambur sırtına,
kendime rağmen durmam, basar giderim!..
bir minicik kız çocuğu bak,
duruyor orada hala…
anlatamam gördüklerimi o neşeli çocuğa…
artık beni asla yaralayamaz hayat eğer istemezsem..
yıllar beni kolay kovalayamaz, ben durup beklemezsem..
-Çok sevdiğim bir şarkı..”perdeler” gibi..-
Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın…
“Nereden çıktın bu vakitte” dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
“Gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı…
Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin.
Kucaklamalı seni güvenli kolları,
…dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı…
En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz…
Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü eğip bükmeden söylemeli, yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.
Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli.
Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, “hak ettim” diyebilmelisin.
Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi…
Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş…
Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin.
Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş…
* * *
Böyle bir dostum var benim.
Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim.
Kuşağımın en iyisiydi hilafsız…
Beraber okuduk, birlikte koştuk son 20 yılın amansız parkurunu…
Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu… Ekmeğimizi ve acılarımızı bölüştük. Çocuklar doğurduk, büyükler gömdük.
Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.
Buluştuk geçenlerde…
Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun:
“- N’apıyorsun” diye sordum.
“- Seyrediyorum” dedi; “çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum”.
Seyrettiği; kuşağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti.
İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba?
Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra merakla karıştırır gibi…
Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığını boğmaya yemin ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi…
Pazarda görsek tezgahından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik.
Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik.
Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok daha ağırlaşmış bir kriz…
“- İşte” diye iç geçirdi kadim dostum, “…bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce…”
* * *
İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın…
Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış, cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri…
“Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik, acıları birlikte göğüsleyebildik ya; yenildik sayılmayız” diyebilmeli…
Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda, küçücük bir kağıda yazdığımız kısa, ama ümitvar bir yazıyı, yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz:
“Bunu da aşacağız!
İmza: Bir dost!..”
CAN YÜCEL
……………………………………………………………..
Hayattaki herşeyiyle tek olan…tek dostum, can dostum, meleğim, elifim için…..iyi ki varsın meleğim…
evet biricccikkk arkadaşlarım..sitemin yeganee ziyaretçileri :P… Diğer sitemi ziyaret edenler bilir (az snra taş atıcam,alın üstüne ruud:D), site 10 sefer girmeyi denediğinizde, gayet nazlı davranıp sadece 2 kere yada 3 kere açılıyordu beni kahrediyordu :)) neyyyse..burayı atlıyorum 
şimdi sitenin bişeyleri değişti, neyi olduğunu bilmiyorum o yüzden burayı da atlıyorum :) artık gayet sağlam bir sitem var anlayacağınız….veee… sitemin bu yeni yüzünden,herkese tekrardan meraba diyorummmm =) ehe :U
Tabi önce bir teşekkür etmem gerek… ruud sitemi terk-i diyar ederek yerini başka bir arkadaşa bırakmış bulunuyor o arkadaşa, -o kendini bilir-, burdan bir kez daha teşekkür ediyorum sitemi tekrar açtığı için, emeği için :U ihii :U Ruud’u da bir önceki sitem için tekrar sevgiyle anıyorum tabi, canım kardeşim bnm…
Siteyle ilgili söyleyeceğim birkaç birşey var tabi.. öncelikle kategorilerde ya da sitenin içeriğinde bir değişikliğe gitmeyi düşünmüyorum. Hayatımın ana menüsünde ne varsa onlardan bahsedicem yine. Müzik, sinema ve edebiyat kategorileri elbette ki olacak. Kişisel kategorisinde yine ara ara kendi yazılarımdan koyarım, genel kategorisi de gezdiğim gördüğüm yerler, yaşadığım şeyler, öyle genel yani, adı üstünde 
Sitede değişen tek şey sloganım oldu farkedildiği üzre. bununla ilgili de şunu söyleyebilirim, bu konudaki fikirlerim değişmiş değil, kesinlikle hala düşünyorum ki: insan bugünde yaşadığını bugünde bırakabilmeli, sayfayı çevirebilmeli, en azından bunun için gerçek bir çaba göstermeli…üstünü karalamak değerlerinize ters düşüyorsa, sayfayı çevirmeyi seçin. çevirmemeniz gereken bir sayfaysa zaten, hayat çevirmenize bir türlü izin vermiyor 
Yeni sloganım da çok sevdiğim bir şarkı sözüne ait, tıpkı “turn the page” gibi.. “Bir gün, bir şekilde” herşey güzel olacak…Buna inanmak zorundayız sanırım ;) yoksa yaşanılır olmaz bu hayat yahu :Pp :))
İşte böyleee… bu sıralar hayatımda bir çok şey “yeni”… sitem de o yeni şeylerden bir tanesi… değişim bazen gereklidir, sizden birşeyler koparmadığı sürece…sitemin bu yeni yüzünde hepimizin güzel şeyler yaşayacağını umut ederek açıyorum ilk başlığımı da.
hoşgeldiniz…sefalar getirdinizzz efendimmm :U hep bekleriz ehee :U
“Someday, somehow…
Gonna make it allright but not right now!…
i know you’re wondering when,
you’re the only one who knows that!..”
-nickelback-